Od Marybeth

***

Mijały miesiące.

Ayato miała już pół roku.

Moja kochana córeczka, tak urosła...a mi ciągle się wydaje że urodziła się wczoraj.

Moje podejrzenia stety lub niestety się sprawdziły, mała została córeczką tatusia.

Kocha Kaito ponad wszystko, gdy się do niego przyczepi nie da się jej od niego odciągnąć. Naprawdę.

Jeśli chodzi o samego Kaito...niewiele się zmieniło, ciągle nie do końca wie jak opiekować się dziećmi.

 

Robiłam obiad - bo Kiseki w pracy - a Kaito siedział na kanapie, z Ayato na kolanach. Ostatnio mała próbowała coś powiedzieć, ale coś jej nie wychodziło.

Ayato to Ayato, i nie byłaby sobą gdyby nie złapała Kaito za nos. Próbował ja odciągnąć, oczywiście, ale tym razem się nie dała. Trzymała się mocno.

- T...Tata~! - Zaśmiała się nagle. Stanęłam w miejscu jak wryta i spojrzałam na Kaito, który właśnie w tej chwili wytrzeszczył oczy ze zdziwienia.

Moja maleńka córeczka powiedziała pierwsze słowo. O matko jedyna.

Myślałam, że umrę z przesłodzenia.
Ale nie chciałam nic mówić - czekałam na reakcje Kaito.

 

 

Kaito? <333