Od Kiseki

- Nigdy nie myślałam że to powiem, ale jesteś świetnym ojcem. - Powiedziałam, podchodząc do Kaito który siedział na kanapie.
- Mówisz?
- Mhm. - Uśmiechnęłam się. - Jesteś naprawdę dobrym tatą.
- Ta...Tatusiu~... - Rozległ się nagle cichutki, zapłakany głosik. Obróciliśmy się w stronę drzwi. W wejściu stała Ayato, cała zadrapana i zapłakana. Kaito natychmiast zerwał się z krzesła i do niej podbiegł, tak samo ja.
- Ayato, co się stało?! - Spytałam współczującym głosem, kucając przed nią.
- Ba...bawiłam się na placu zabaw i...i przyszły jakieś starsze dzieciaki...i zaczęli się ze mnie naśmiewać i rzucać we mnie kamyczkami bo...bo jestem taka niska~! - Wyszlochała mała i wtuliła się w moją koszulę. Przytuliłam ją czule, głaskając po głowie. Bidulka...
Spojrzałam na Kaito a...a raczej miejsce gdzie BYŁ Kaito, bo już go tam nie było.

Kaito? .3.